LUMMEN| Om onze niet aflatende aandrang - op een zeker gebied - tijdelijk te bevredigen togen we op de eerste zondag van November weer eens naar Vlaanderen waar de Sjotten-kalender steevast bol staat van de grappige, illustere en weemoedige affiches. De geblinddoekt ingedrukte punaise bleef steken bij de plaats Lummen en dat trof want toevallig kwam deze dag de Koninklijke Lanaken op bezoek bij de - ook al Koninklijke - Vrij en Vlug Lummen, de lokale voetbalhelden dus.
Door: Willy Rooyakkers
Lummen is een 15.000 inwoners tellende gemeente, behorend bij arrondissement Hasselt, dat bekend staat om de situering bij de plek waar de snelwegen E313 en E314 samenkomen. Overigens is in deze streek ook het ouwe mijnwerkersgevoel nooit ver weg, er wonen nog talloze veteranen die maximaal 25 jaar lang dagelijks ver 'naar beneden'. verdwenen en dan gelukkig meestal weer bovenkwamen. Het heeft de mentaliteit van de mensen hier getekend, en nog steeds, hoewel met de generaties de zwart geblakerde gezichten uiteraard steeds lichter worden.
Het terrein waarop Vrij en Vlug Lummen resideert is nog een ouderwets pareltje. De hoofdtribune is complete voetbalporno, de ouwe-meuk-voetbalgebouwtjes- fetisjisten komen hier bijna letterlijk aan hun trekken. Zeker ook omdat er nog een paar bij-afdakjes staan geparkeerd die echt alleen maar in d'n Vlaanders kunnen worden aangetroffen. Een waar feest voor de liefhebber, de afgezaagde groundhopper of de eenzame pleinen 'vinckende' nerd. En ja, dat zegt ook iets over ons. Waarvan acte.
We betalen 7 eurootjes voor d'n inkom, geen geld natuurlijk. De vriendelijke lach van de dame achter het blikken geldbakje is daarbij ook nog eens volledig inbegrepen.
"Nee, draadloos betalen gaat niet meneer." Pfff, gelukkig maar.
Het is nog een kwartier voordat de wedstrijd begint dus we gaan even naar de kantine welke bovenaan de hoofdtribune is gebouwd. Het is een mooie ruimte met glas over de hele breedte waardoor al diverse supporters, getooid met heuse clubshawl, zich eerste rang aan een tafeltje hebben genesteld. Met daarbij natuurlijk een lekkere Cristal Alken tussen de knuisten of voor de neus, we pakken er zelf ook eentje. We zijn er immers toch.
Als beide ploegen het veld opkomen begint het ineens - zeer treffend voor het algehele plaatje - snoeihard te regenen. Uiteindelijk blijken er zo'n 200 mensen de moeite hebben genomen om dit duel te aanschouwen. Het betreft een potje uit de tweede provinciale, het zevende niveau in België. KVV Lummen bestaat al bijna honderd jaar maar heeft nog nooit hoger dan tweede provinciale gespeeld, de mensen in dit Limburgse dorp zagen nog nooit nationaal voetbal op het eigen veld. En dat veld, het plein zoals ze hier zeggen, ligt er echt weergaloos goed bij. Een tapijtje, biljartlaken, alle clichés kunnen uit de kast......heerlijk ruikend naar het dauwachtige gras. Heel wat anders dan die vele rubberachtige ondergronden welke kennelijk niet meer uit te roeien zijn binnen het amateurvoetbal in Nederland en (ook) België. We krijgen bijna zin om zelf weer de zwarte Puma King's onder te binden, met de nadruk op bijna.
Vanaf de eerste balomwenteling blijkt dat de gasten uit Lanaken voetballend superieur zijn aan de gastheren die het vooral moeten hebben van hard werken en een defensief dichtgespijkerde organisatie. Al gauw valt ons oog op de flamboyant ogende trainer, T1 zoals de Vlamingen zeggen tegen een hoofdtrainer, van Lanaken, luisterend naar de naam Kurt Czornyj. Getooid in een trendy huispak met opdruk CHIQUE NOIR - dit blijkt na research een modemerk uit Maastricht te zijn - vuurt dit gebaarde Napoleonneke zijn mannen telkens op karakteristieke wijze aan. Wie Lanaken echter ziet voetballen kan niet anders concluderen dat we hier te maken hebben met een absolute vakman. Zijn team speelt erg verzorgd met duidelijke herkenbare patronen welke al beginnen achterin de opbouw. Lummen zet veelal maar met één speler druk waardoor Czornyj zijn backs hoog wegzet en de twee centralen telkens die ene tegenstander laat uitspelen. Wanneer dat gebeurd is, vrij snel meestal, volgt een pass door het midden naar de centrale middenvelders of, als men wat naar de zijkanten is uitgeweken, een strakke en goed uitgevoerde kantwissel. Soms zelfs direct naar een hoog op het veld geposteerde buitenspeler zoals de snelle en vaardige Dominic Sabbadini.
Het is niet voor niets dat Czornyj al bijna een decennium de technische baas is bij Lanaken, de club die hij hogerop wist te loodsen. Nog geen vijf maanden geleden werd Lanaken zelfs nog kampioen, en nu draait men als promovendus alweer in de subtop mee. En dat niet met defensief spel, nee, zoals gezegd voetbalt zijn team op een tactisch en technisch behoorlijk niveau. Ondanks dat dit dus het zevende level van België is lijkt het erop alsof dit vergelijkbaar is met de top van de Nederlandse vierde divisie. Maar we kunnen ons vergissen.
We gaan Kurt Czornyj even verbaal en non-verbaal volgen, dit is té interessant. "Meer kwaliteit aan de bal brengen", roept hij. "Betere keuzes maken, aan de bal beslis jezelf wat die keuzes zijn." (..)
(..) "Naar binnen, hou die passlijn dicht." (..)
(..) Loop die bal toch binnen Jordie...godmiljaar." (..)
(..)"Geduldig, afspraken.......schuif uit, schuif door, zak tien meter." (...)
(..) "Ruben...afspraken! Zak tien meter.....niet verliezen Elias...kom terug in positie boys...kijk eens centraal...". (..)
Hoewel Lummen dus de onderliggende partij is krijgt de thuisploeg wel de eerste grote kans van de wedstrijd als de twee centrale verdedigers van Lanaken een verticale pass vanuit het middenveld op het gladde veld letterlijk laten glippen. De hardwerkende eenzame spits verliest het één tegen één duel echter van de doelman van Lanaken en mikt vol op diens snel reagerende voeten. Dit had een goal moeten zijn. Even later volgt de spreekwoordelijke rekening wanneer de bezoekers supersnel aanvallend omschakelen en Sabbadini de bal vanaf rechts op een presenteerblaadje bezorgt bij de Nederlandse spits Jordie van der Schoot: 0-1.
"Nu zijn ze stil zeker", wordt er vanuit de gasten dug-out naar de T1 van Lummen, Philip Heusdens, geroepen. "We weten dat hij een goede spits is", reageert deze opvallend kalm, vijf seconden na de tegengoal.
"Net wat anders gehoord", mompelen de wisselspelers van Lanaken.
De twee grensrechters
"Klasse Sabba, goed gedaan Jordie", is Czornyj de meest wijze. Nog geen twee minuten later wordt het duel virtueel beslist als Van der Schoot, eens goalenmaker van SV Meerssen, profiteert van een klassieke blunder, als een echte spits voorbij de doelman gaat en vanaf een meter of twintig de bal met links in het verlaten doel frommelt: 0-2. Het is gedaan, dit kan Lummen - kwalitatief immers sowieso veruit de mindere - echt niet meer ongedaan maken deze middag. "Zet da blok boys, nog vier minuten tot de rust, zet de organisatie Benneth. Lekker Sverren, sterk bink."
In de rust lopen we even een rondje. We zien de cijfers 3560 staan boven de ingang naar de kleedkamers, we denken hier te doen te hebben met het stamnummer van KVV Lummen bij de voetbalbond maar het blijkt een verwijzing naar de plaatselijke postcode. Achter de hoofdtribune zien we twee mannetjes staan, allebei getooid met een peuk tussen de donkergeel gerimpelde vingertoppen. Het zijn de twee grensrechters, assistenten van de nog piepjonge man in het zwart. "Awel, da manneke doe het goed he.....", zegt de wat meer donkere van de twee. "Hij is nog wel jong", zegt zijn kale collega. "Maar hij fluit niet slecht nee. Ik kom uit de regio Lanaken dus die mannen verwachten dat ik voor ze vlag, zo werkt het natuurlijk niet."
"Vandaar dat ik aan de kant van de trainers en wisselspelers sta", zegt de ander lachend.
"Ja, ja, dan mag ik weer bij de hoofdtribune lopen zeker...."
De ervaren mannen zitten vol verhalen en vertellen kostelijk. Dat wij ze net medegedeeld hebben van een soort mediabedrijfje te zijn hindert ze niet, heerlijk gewoon. "Ja, gij magt unne foto van ons trekken maar geen sigaretten in beeld he. Da hebben ze nie graag."
De wedstrijd eindigt uiteindelijk in een reguliere 0-3 zege voor het veel sterkere Lanaken.
